ماده ۴ قانون واگذاری اراضی ملی

ماده ۴ قانون واگذاری اراضی ملی به موضوع مراتع اختصاص دارد. تعریف مرتع در ماده 1 آیین‌نامه اجرایی قانون ملی شدن جنگل‌ها (مصوب 6/6/1342) ارائه شده است.

ماده ۴ قانون واگذاری اراضی ملی
ماده ۴ قانون واگذاری اراضی ملی

تعریف مرتع 🌱

مرتع به دو دسته تقسیم می‌شود:

  1. مرتع غیر مشجر 🏞️:
  • زمینی است (کوه، دامنه یا زمین مسطح) که در فصل چرا دارای پوشش گیاهی علوفه‌ای خودرو باشد.
  • باید سابقه چرای دام 🐄 داشته و عرفاً به عنوان مرتع شناخته شود.
  • ❗استثناء: اراضی آیش (زمین‌های کشت‌نشده موقت برای احیای خاک) حتی اگر پوشش علوفه‌ای داشته باشند، مرتع محسوب نمی‌شوند.
  1. مرتع مشجر 🌲:
  • اگر مرتع غیر مشجر دارای درختان جنگلی خودرو باشد، به شرطی که حجم درختان در هر هکتار بیش از 100 متر مکعب باشد، مرتع مشجر نامیده می‌شود.

تحلیل بند 1 ماده 4 قانون ملی کردن جنگل‌ها 🔍

این بند به مراتع مشجری می‌پردازد که:

  • دارای سند مالکیت 📄 باشند، یا
  • حکم قطعی از مراجع قضایی ⚖️ یا هیئت‌های رسیدگی به املاک واگذاری (مربوط به دوره رضاشاه) داشته باشند.

نتیجه قانونی:

  • در صورت ملی شدن، فقط بهای مرتع 💰 به مالک پرداخت می‌شود و سند مالکیت از اعتبار ساقط می‌گردد.

تحلیل بند 2 ماده 4 قانون ملی کردن جنگل‌ها 📊

این بند به مراتع غیر مشجر می‌پردازد و دو حالت دارد:

الف) مراتع غیر مشجری که به نام مرتع سند مالکیت دارند:

  • طبق قانون اصلاحات ارضی (19/10/1340) 🏡، این مراتع اگر زائد بر حد نصاب باشند، به دولت منتقل می‌شوند.
  • این مراتع ملی محسوب نمی‌شوند، بلکه تحت مدیریت سازمان اصلاحات ارضی قرار می‌گیرند و به شرکت‌های تعاونی محلی 🤝 واگذار می‌شوند.

ب) مراتع غیر مشجری که در سهم اشخاص قرار گرفته‌اند:

  • این مراتع نیز ملی محسوب نمی‌شوند.
  • ماده 64 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع (1346) 📑 محدوده این مراتع را مشخص کرد:
  • حداکثر 2 برابر مساحت اراضی مزروعی، آیش، باغات و قلمستان شخص می‌تواند مرتع داشته باشد.
  • مثال: اگر کسی 100 هکتار زمین مزروعی داشته باشد، تا 200 هکتار مرتع به او تعلق می‌گیرد.

تغییرات بعدی:

  • تا سال 1354، مالکان می‌توانستند در این مراتع هر نوع فعالیتی (کشاورزی 🌾، مسکونی 🏠 و …) انجام دهند.
  • اما از 29/4/1354 (تبصره 2 ماده 55 قانون حفاظت و بهره‌برداری) ⚠️، این مراتع فقط برای چرای دام 🐑 قابل استفاده شدند.

قوانین مرتبط با این بخش:

  1. قانون ملی کردن جنگل‌ها (1341) 📜
  2. ماده 64 قانون حفاظت و بهره‌برداری (1346) 📑
  3. تبصره 2 ماده 55 قانون حفاظت و بهره‌برداری (1354) ⚠️
  4. آیین‌نامه اجرایی ماده 25 اصلاحات ارضی (1349) 📋
  5. آیین‌نامه اصلاحی ماده 33 قانون حفاظت و بهره‌برداری 🔧

مراتع غیر مشجر در محدوده املاک مزروعی 🏡

  • اگر مرتع غیر مشجر در حریم اراضی مزروعی قرار گیرد (مثلاً سه طرف آن روستا 🏘️ باشد)، ملی محسوب نمی‌شود.
  • تشخیص این موضوع با عرف و کارشناسی 🕵️‍♂️ است و به آن مرتع حریم روستا می‌گویند.

ماده 36 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع 📑

  • به وزارت کشاورزی 🌾 اجازه داده شد تا به افرادی که تا پایان سال 1352 زمین‌هایی از دولت خریداری کرده‌اند و بعداً ملی اعلام شده، به میزان مندرج در سند، مرتع غیر مشجر مجاناً واگذار کند.

محدودیت در تبصره ماده 7 قانون حفظ فضای سبز (1352) 🚫:

  • اراضی جنگلی واگذارشده قابل تفکیک نیستند.
  • هرگونه تغییر کاربردی (مثلاً تبدیل به مسکونی 🏠 یا کشاورزی 🌾) ممنوع است و در صورت تخلف، خلع ید ⚖️ می‌شود.

جمع‌بندی 📌

  • مراتع به دو دسته مشجر 🌲 و غیر مشجر 🏞️ تقسیم می‌شوند.
  • مراتع مشجر با سند مالکیت 📄، در صورت ملی شدن، فقط حق‌الارث 💰 دارند.
  • مراتع غیر مشجر در دو حالت ملی نمی‌شوند:
  • اگر زائد بر حد نصاب و مشمول اصلاحات ارضی 🏡 باشند.
  • اگر در حریم اراضی مزروعی 🏘️ قرار گیرند.
  • قوانین بعدی (مانند ماده 64 و تبصره 2 ماده 55) استفاده از مراتع را محدود به چرای دام 🐑 کردند.
  • واگذاری مراتع به افراد (ماده 36) مشروط به عدم تفکیک و تغییر کاربری 🚫 است.

مطالعه بیشتر:واگذاری اراضی ملی به متصرفان

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا