کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری معروف به کمیسیون ماده 100 در حال حاضر تنها مرجع رسیدگی به تخلفات ساختمانی در شهرها است.این کمیسیون صلاحیت خود را از ماده 100 قانون شهرداری و تبصره های آن می گیرد و از زمان تصویب این قانون تاکنون دستخوش تغییراتی گردیده که حتی به تعطیلی چندین ساله این کمیسیون نیز منجر شده است.
اولین مقرره در خصوص جلوگیری از تخلفات ساختمانی ،یک مقرره جزایی مصوب سال 1324 است که در آن اشخاصی را که بدون پروانه شهرداری و نقشه تصویب شده، اقدام به احداث ساختمان مشرف بر معابر عمومی نمایند مستحق 7 تا 10 روز حبس و جریمه نقدی می دانست.
در سال 1334 قانون شهرداری در 95 ماده به تصویب مجلسین رسید و بر اساس بند 24 ماده 55 این قانون ، صدور پروانه ساختمان برای کلیه ساختمان هایی که در شهر احداث می گردند وظیفه شهرداری اعلام گردید لیکن ضمانت اجرای خاصی برای آن پیشبینی ننمود و همان ضمانت اجراهای قبلی و عمومی در این مورد قابل اعمال بود.
در سال 1345 به موجب قانون اصلاح پاره ای از مواد و الحاق چند ماده به قانون شهرداری،ماده 100 به قانون شهرداری اضافه گردید که برای اولین بار در کمیسیون جهت رسیدگی به تخلفات ساختمانی در محدوده و حریم شهر پیشبینی گردید.بدین ترتیب کمیسیون ماده 100 به وجود آمد.
در سال های 1352، 1356 و 1358 چندین تبصره به ماده 100 شهرداری افزوده شد و اصلاحاتی در آن صورت گرفت.
شاید مهمترین اتفاقی که در طول حیات این کمیسسون رخ داده تعطیلی چندین ساله آن باشد .در سال 1362 به موجب نظریه دبیر شورای نگهبان، آرای صادره از کمیسیون ماده 100 غیر شرعی اعلام شد و به دنبال آن رسیدگی به تخلفات ساختمانی در این کمیسیون متوقف گردید و از آن پس پرونده های تخلفات ساختمانی به دادگستری ارسال می گردید.
در سال 1367 کمیسیون تعزیرات حکومتی کار رسیدگی به تخلفات ساختمانی را در شهرداری ها به عهده گرفت لیکن این نهاد نیز دیری نپایید و کار آن به تعطیلی انجامید.
در نهایت در سال 1367 شهرداری تهران به واسطه مشکلات پیش آمده درزمینه رسیدگی به تخلفات ساختمانی و خلائی که به واسطه نبود کمیسیون ماده 100 حس می شد ، خواستار فعالیت مجدد کمیسیون های ماده 100 قانون شهرداری شد و بدین ترتیب این کمیسیون از اواخر سال 1367 مجدداً شروع به فعالیت نمود و همچنان به حیات خود ادامه داده است.
مطالعه بیشتر:
